Weekly Muse

Muse of the Week: Myscha Oréo

Deze week hebben wij weer een super inspirerende vrouw mogen interviewen, de Amsterdamse kunstenares Myscha Oréo. Haar foto’s en schilderijen zijn een feest voor het oog en een viering van het menselijk lichaam, wij zijn fan! Wij spraken haar over haar intuïtieve manier van werken, haar liefde voor analoge fotografie, haar learnings als zelfstandig ondernemer, haar dromen en haar muse. Get to know Myscha en lees nu het hele interview met haar hieronder!

Kan je jezelf voorstellen aan de mensen die jou nog niet kennen?

”Ik ben een autodidact kunstenaar en fotograaf. Voordat ik begon met fotografie maakte ik voornamelijk grote abstracte olieverfschilderijen. Ik ben een intuïtief fotograaf en werk niet conceptueel. ”

”Er komt een visioen in me op en ik werk vanuit dat beeld en volg de bijbehorende sfeer.”

”Wanneer je mijn werk bekijkt, zal je veel foto’s zien van vrouwen met ontblote borsten. Ik doe dit niet met opzet of met een bedachte intentie. Ik denk dat deze beelden vanuit een onderbewuste plaats komen. Vorig jaar droomde ik over een vrouw die topless rondliep in een openbare ruimte met een felle, vurige en zelfverzekerde air, alsof ze wilde zeggen: “Ja, dit zijn borsten, deal with it!” Het werken met vrouwen voelt heel natuurlijk voor mij, het vrouwelijke is een eindeloze bron van inspiratie. Ik werk ook graag met mannen en ook naakt. Maar dat is een verhaal apart, dat bewaren we voor een andere keer.”

Dymph door Myscha Oréo

Hoe is je passie voor fotografie ontstaan?

”Ik denk al op heel jonge leeftijd in de bibliotheek. Mijn moeder nam me altijd mee naar de bibliotheek en ik lag dan uren op de grond tussen de kunst- en fotografie boeken. Op de middelbare school kocht ik al de Italiaanse Vogue en andere fotografie tijdschriften. Het kwam nooit in me op om zelf fotograaf te worden, totdat ik op een dag constateerde dat ik de hele tijd foto’s aan het maken was. In die zin zou je kunnen zeggen dat fotografie mij overkwam en het daarna pas een keuze werd. In het najaar van 2010 besloot ik er helemaal voor te gaan en al doende leerde ik. Dat leren houdt nooit op overigens. De passie ook niet. Ik kan mijn leven niet zonder fotografie voorstellen. Soms is het tering moeilijk, maar op een of andere manier is mijn liefde en energie voor fotografie onuitputtelijk. Ook al zou ik het weggooien, ik kan het niet kwijt. Ik blijf geïnspireerd en ik blijf beeld maken.”

Hoe zou je jouw eigen stijl omschrijven?

”Stille dieptes, naakt, ingetogen, soms filmisch.”

Je schildert ook prachtig! Hoe lang ben je hier al mee bezig?

”Ik schilderde al elke dag toen ik heel heel klein was. Op de middelbare school was sprake van de kunst academie, maar ik had zo’n afkeer van het schoolse dat ik het idee in de wind sloeg. Voor mij was en is schilderen een plek waar ik alle vrijheid heb en daar mocht niemand zich mee bemoeien, tenzij ik erom vroeg. Dat maakte mij een heel lastige leerling. Het duurde best lang voordat het in me op kwam om er mijn beroep van te maken. Ik denk dat ik in eerste instantie schilder voor mezelf, het is een meditatie. Fotografie is de dominante van de twee en ik zou wel vaker willen schilderen dan ik nu doe. Wanneer je elke dag schildert kom je tot een bepaalde (super interessante!) diepgang, die anders moeilijk te bereiken is.”
     

Wat heb je tot nu toe geleerd als zzp’ er?

”Volg ten alle tijden jouw eigen ster. Jouw pad is niet het pad van anderen en het pad van anderen is het jouwe niet. Ik heb ook ondervonden dat een teveel bezig zijn met succes en carrière maken ten koste gaat van creativiteit en originaliteit. Voor mij werkte het niet en ik werd er diep ongelukkig en gestressed van. Ik heb het algehele concept succes losgelaten en focus nu alleen nog maar op mijn creativiteit.”

Wat zou voor jou een droom opdracht zijn?

” Fotograferen voor Vogue Italia, LIFE magazine (bestaat helaas niet meer) en National Geographic. Vrije hand in een Chanel campagne. Een dag uit het leven van David Lynch fotograferen. Het kostuum archief van het Rijksmuseum tot leven brengen. Wilde dieren van dichtbij fotograferen zonder scheidend hekwerk. Ik heb dit al met wolven en een oehoe uil gedaan en is een van mijn mooiste ervaringen ooit. Vrouwen en kinderen fotograferen in een oorlogsgebied of vergelijkbare moeilijke leefomstandigheden. Ik kan nog wel even door blijven gaan…”

Myscha Oréo door Dymph

Heb je zelf eigenlijk een muse?

”Ik zie de mensen die mij inspireren om te fotograferen als kleurtonen of verfpigmenten waarmee ik heel graag iets zou willen maken. Ik “ontdek” iemand en kan dan niet wachten om met die “kleur” te werken. Zo ziet het er een beetje van binnen uit.”

”Iemand hoeft voor mij niet perse esthetisch mooi te zijn, het gaat mij veel meer om een innerlijke kwaliteit. En het is die innerlijke kwaliteit die mij inspireert. Er ontstaat dan ook vaak een speciale band tussen mij en model.”

”Dymph kan je mijn muze noemen. Ze werkt heel erg goed in mijn foto’s en dat komt mede, denk ik, door de band die we met elkaar hebben. Voordat we elkaar kenden, had ik een droom waar zij in voorkwam en die droom was zo écht, dat ik haar een berichtje schreef. Toen we elkaar vervolgens voor het eerst ontmoetten, hadden we helemaal geen introductie meer nodig, het was bijna alsof we verder gingen waar we ooit gebleven waren.”

”Het is voor mij belangrijk dat er tussen mij en model een creatieve samenwerking is. We maken het beeld samen. Mijn modellen zijn dan ook vaak dansers en kunstenaars. Als ik bijvoorbeeld met Dymph werk, hoef ik haar niets uit te leggen. Het is alsof we het hetzelfde zien en voelen zonder dat er woorden voor nodig zijn. We maken beiden kunst op een vergelijkbare en intuïtieve manier, we kennen beiden het creatieve proces heel goed en het samenwerken gaat dan ook heel natuurlijk. En we hebben er ook heel veel plezier in. Het is meer dan eens voorgekomen dat ik met een idee kwam en Dymph zei: “oh, dat heb ik altijd al willen doen!”. We vormen een heel fijn creatief team.”

Dymph door Myscha Oréo

Hier volgen twee dilemma’s:

Geld of creatieve vrijheid?

”Geld is geen dilemma, creatieve vrijheid ook niet. Het dilemma is er alleen wanneer een opdracht eigenlijk niet goed betaald is of wanneer er eigenlijke geen creatieve vrijheid blijkt te zijn. In mijn ervaring hoeft het een het ander helemaal niet uit te sluiten.”

Analoge of digitale fotografie?

”Wanneer ik digitaal met analoog vergelijk dan komt digitaal er toch vaak plat uit en zie ik het levend beeld terug in analoge fotografie. Digitaal is handig om praktische redenen en is gewoonweg nodig voor commercieel werk. Mijn voorkeur gaat uit naar analoog, omdat het echt is (ik heb een hekel aan alles van photoshop) en het je terugbrengt naar de bare basics: werken met licht en donker. De simpele keuze voor analoog is vanwege de kleuren! Analoge kleuren zijn niet te evenaren, ook de grain niet.”

”Voor mij is analoge fotografie veel interessanter omdat het een mooi medium is om kunst mee te maken. Ik blijf het spannend vinden hoe de energie van een moment letterlijk gemanifesteerd kan worden door het vastleggen van licht en donker op een stukje film! Het is magisch. Experimenteren met lange belichtingstijden, kan verschillende lagen creëren en soms kan er dan iets heel onverwachts tevoorschijn komen. Fotografie is een onuitputtelijke uitdaging. Het medium is zo eenvoudig, maar de lagen waarmee we werken zijn eindeloos, omdat we letterlijk werken met de bestaande aanwezige energie. Als je verder gaat dan het idee van een ​​mooie plaatje te maken, dan wordt het pas echt interessant.”

Meer weten over Myscha? Volg haar op instagram: @myschaoreo of bekijk haar website.

Op Muse Weekly lees je wekelijks interviews met inspirerende vrouwen. Volg @museweekly op instagram.

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply