0
Weekly Muse

Muse of the week: Claire van Hövell

Ze is super ambitieus, mega creatief en heeft grootse plannen voor de toekomst. Claire is plastisch chirurg in opleiding en kunstenares. Wat deze twee passies precies met elkaar gemeen hebben en hoe ze ervoor zorgt dat ze voldoende rust neemt lees je in dit interview.

Vertel! Wie ben je en wat doe je?
“Hi! Mijn naam is Claire, 28 jaar en ik ben arts en kunstenaar. Ik woon sinds een paar jaar in Amsterdam, maar droom momenteel met mijn vriend van een huisje in het groen rondom Utrecht waar we een kip en geit kunnen hebben.”

Je bent plastisch chirurg in opleiding en je maakt kunst! Zijn er overeenkomsten tussen die twee vakken?
“Absoluut! De plastische is binnen de geneeskunde een van de meest creatieve vakken. Als plastisch chirurg ben je veel bezig met het verplaatsen van weefsel om bijvoorbeeld een hazenlip of grote verwonding te sluiten. Je “knutselt” met het menselijk lichaam. We hebben natuurlijk standaard operatietechnieken die op papier in bepaalde stappen verlopen, maar in de praktijk zal het bij bijna elke patiënt weer anders lopen dan je verwacht. Ieder mens heeft een unieke variatie op de anatomie en elke aandoening of verwonding die door ons geopereerd wordt, is weer anders. Dat vergt een bepaalde creativiteit en inzicht. Er is altijd een plan van aanpak voor de operatie, maar daar wordt vaak vanaf geweken aan de hand van wat we tegenkomen.”

Wat vind je zo mooi aan het vak als plastisch chirurg en wat voor behandelingen vind jij of lijken jou het tofste om te doen?
“Mensen denken bij de plastische vaak aan cosmetische chirurgie -borstvergrotingen en het opspuiten van lippen-, maar tijdens de medische opleiding van zes jaar leer je voornamelijk het reconstructieve. Denk daarbij aan aangeboren afwijkingen bij kinderen (zoals een extra vingertje en flaporen), het reconstrueren van een borst na kanker, letsels van de handen en het behandelen van ernstige littekens na brandwonden. Het mooie hiervan is dat je de functie van de patiënt verbetert, maar hen ook een stuk zelfvertrouwen teruggeeft. Zeker in landen met een laag- en middeninkomen, waar mensen met een zichtbare afwijking vaak verstoten worden door de gemeenschap. Als kind woonde ik in Bangladesh, waar zuuraanvallen op vrouwen als wraak en brandwonden door open vuur een groot probleem zijn. Dit intrigeerde mij toen al gigantisch. Toen de keuze voor geneeskunde eenmaal gemaakt was (na een hoop twijfel over een kunstopleiding), wist ik het zeker: ik ga als plastisch chirurg in het buitenland werken. Vorig jaar heb ik een stichting opgezet met een groep chirurgen en plastisch chirurgen waarmee we doormiddel van training de chirurgische zorg in ontwikkelingslanden willen verbeteren. Artsen opleiden in dergelijke gebieden is dan ook een van mijn grote dromen voor de toekomst!”

Hoe zie je jouw toekomst op werkgebied? Blijf je kunst en plastische chirurgie combineren?
“Ik hoop het wel! Op het moment is dat best een uitdaging; ik ben pas een paar weken geleden begonnen met de opleiding en zit nu voor de komende anderhalf jaar bij de algemene chirurgie in Utrecht. Dat zijn lange en intensieve (gelukkig wel hele leuke) dagen. Op dit moment hebben de opleiding, de stichting en het afronden van mijn proefschrift prioriteit. Hoe heerlijk en ontspannen ik het ook vind om te schilderen, ik kom er niet altijd goed aan toe. Maar het zal zeker een rol blijven spelen in mijn leven! Via instagram krijg ik nu opeens veel verzoekjes en verkoop ik opeens mijn schilderijen. Aan de ene kant natuurlijk fantastisch, maar daardoor verandert het ook van een hobby, zonder verplichtingen, in een onderneming. Daarin ben ik nog een beetje zoekende in hoeverre ik er daadwerkelijk “werk” van wil maken, zonder dat het een extra druk gaat geven in mijn leven.”

Hoe ben je begonnen met het maken van kunst?
“Creativiteit zit in mijn genen! Eigenlijk ben ik al mijn hele leven met mijn handen bezig. Ik kom uit een heel creatief nest, waarbij iedereen een academische carrière combineert met ambacht. Tijdens de middelbare school maakte ik mijn eigen jurkjes en tekende ik veel, maar tijdens de studie kwam dit op een lager pitje te staan. Na het afstuderen heb ik het weer opgepakt. Dit kwam doordat ik op een sneltrein zat die niet meer te stoppen was. Ik was alleen maar hard aan het werk, ook in al mijn vrije uurtjes, om een opleidingsplek (die erg schaars zijn) te bemachtigen. Daar ging ik op een gegeven moment bijna aan onderdoor. In schilderen vond ik weer rust.”

Hoe zou je je stijl van kunst omschrijven?
“Mijn huidige werken zijn simplistisch en abstract, doch gedetailleerd. De perceptie van schoonheid intrigeert me. Ik hou van het menselijk -voornamelijk vrouwelijk- lichaam en de verschillen tussen ieder persoon. Ik geniet van imperfecties (misschien niet de beste eigenschap voor een plastisch chirurg, haha), omdat ze eenieder uniek maken. In mijn schilderingen probeer ik met weinig lijnen toch een sfeer te creëren en een gevoel over te brengen. De laatste tijd krijg ik echter wel behoefte aan meer kleur en structuur in mijn werken. Zo heb ik recent bijvoorbeeld prachtige onbewerkte linnen doeken en natuurlijke verfstoffen gevonden om mee te gaan experimenteren.”

Je werkt veel. Hoe ontspan jij het beste?
“De afgelopen jaren heb ik geleerd wat mijn grenzen zijn en wanneer ik die overschrijd. Daar moet ik nog veel in leren, maar ik kom er wel steeds beter achter wat ik nodig heb om te herstellen. Sporten (Rocycle is de beste therapie!), coaching, creativiteit en me-time zijn daarin heel belangrijk. Daarnaast heb ik de liefste familie en vriend die een hele fijne steun en toeverlaat zijn. Mijn vriend is zelf ook een enorme creatieveling en heeft een eigen kledingmerk voor o.a. handgemaakte sneakers en jassen. Onze ideale zondag betekent een huis vol stoffen, naaimachine en schilderspullen met een muziekje op de achtergrond. Heerlijk! Daarnaast zoeken we nu een boerderijtje voor wat groen en rust. Ondanks dat we allebei stadsmensen zijn, hebben we nu behoefte aan natuur, een moestuintje en iedere dag verse eieren.”

Welke levensles zou je anderen mee willen geven?
“Oe dit vind ik een lastige! Aan de ene kant zou ik willen zeggen: droom groots, maar wees ook dankbaar voor alles wat je hebt. Ik heb een tijdje in Los Angeles gewoond en ik vind de mentaliteit daar heerlijk. In LA heeft bijna iedereen wel spannende plannen, die ook vaak zat niet uitkomen. Maar als je het niet probeert, weet je ook niet of het lukt. Ambitie kan alleen wel een valkuil zijn, als je altijd streeft naar meer en beter. Dagelijks stilstaan bij wat je al hebt, bijvoorbeeld door voor het slapengaan drie dingen op te schrijven van die dag waar je dankbaar voor bent, helpt erbij om ook te genieten en tevreden te zijn met je huidige situatie. Plus dat om iets te bereiken, of je dromen na te jagen, je niet maar door en door hoeft te gaan zonder te stoppen en dat je af en toe echt wel mag ademhalen. Dat had ik zelf best wel iets eerder willen bedenken.”

Tot slot welke vrouwen inspireren jou?
“Als eerste mijn Franse grootmoeder, die 97 is en nog steeds autorijdt en de wereld over reist. En die op deze leeftijd als werk en als hobby nog steeds de prachtigste aquarellen maakt. Als tweede mijn moeder, die met mijn vader (en later ons als kinderen) dertig jaar lang in ontwikkelingslanden woonde en zich overal onderdompelde in de lokale community. Nu geeft ze creatieve les aan gevluchte kinderen, die soms de Nederlandse taal nog niet spreken, maar zich doormiddel van kunst toch kunnen uitdrukken. En als laatste Frida Kahlo, die de prachtigste schilderijen maakte vanuit bed, omdat ze eerst getroffen werd door polio en daarna een groot ongeluk kreeg. Het was een enorme powervrouw, die opkwam voor gelijke rechten voor iedereen, niet bang was om haar gevoelens en seksualiteit te uiten en die van haar zwakte haar kracht maakte. “

Meer weten over de Claire Van Hövell? Volg haar op Instagram.

Op Museweekly.nl lees je wekelijks interviews met inspirerende vrouwen. Volg ons ook op Instagram.

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply